ای خفتگان خاک ز ما بر شما درود

ای دست پر عنایت حق دستگیرتان

ای رفتگان پاک

عطر سلام من به صغیر و کبیرتان

دانم کنارتان

 صد ها هزار كودك دلبند خفته است

روی لبان خامشتان جای خنده ها

عمری بود که حسرت لبخند خفته است

اما چون زندگان

در سینه های خامشتان داغ کهنه نیست

دردیده ی شما

دیگر نه اشک هست نه اندوه انتظار

اما به پشت خاک

درد است و درد و درد

 

احوال ناگوار

غمهای بی حساب

اندوه بی شمار

در شام ما ستاره اگر هست اشک ماست

بر پشت خاک نغمه اگر هست شیون است

 فریاد بی کسی در کوی و برزن است

اینجا صدای غربت ما در گلو شکست

اینجا به سوگ لحظه ی شاید نشسته ایم

از عمر خسته ايم

جان می کنیم و تهمت بیهوده ی حیات

بر خویش بسته ایم

  ما خامشیم و ناله ی ما نغمه های ماست

داغ شما به سینه ما رنگ می زند

شب داند و خدا که به هر غربت سکوت  

بر جان ما فراق شما چنگ می زند

 دانم که بیشمار در این دشت بی نشان

ناکام خفته اند

اما چو ما به ناله ی شبگیر نیستید

زیرا کنار هم

آرام خفته اید