" شباويز "
همین که فکر کنم زنده ام خودش کافی ست ...
گفت:حتما مي آيم
منتظر باش
منتظر پاي ديوار
جيب ها يم پر از آ ه و اي کاش
باز هم بي خداحافظي رفت
مثل هر بار
کوچه خلوت و باد
کاسه ي اشکم از دستم افتاد
يک دل پر
زير باران شرشر
يک نفر رد شد و گفت:
بادها بي خدا حافظي مي روند
ابر ها هم همين طور!
+نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم بهمن 1384 توسطليلا|
منوی وبلاگ صفحه نخست پست الکترونيک آرزوهاي نهان درباره وبلاگ ...شادمانم از این که هستم و نیستم شادمانم از آن چه هست و نیست و شادمانم از این که تو در کنارم هستی و نیستی کم کم معنای عاشقی را یاد می گیرم...
مرور گذشته مهر 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 پبوند وبلاگ رفتنت رشته ی جان می گسلد دختران نيوتون اتاق خالی سياه مشق كودكانه مرگ سايه هاي فاصله کوس انا الحق یک نگاه...یک لبخند چشمهای منتظر هوای خنک استغنا خاطرات تنهايي پروكسيما غروب رؤيا پرچم عشق دختر دریایی اينجا تلاقي خطوط موازي گل يخ مرداب اتاق آبي صبوحي تنها در كوير آخرين برگ بنويس ::طراح قالب :: پیوند روزانه آرشيو لينكدوني طراح قالب
پشتيباني www.Blogfa.com
